De Uitnodiging

Mooi gedicht, gevonden op de Facebook pagina van Happinez;

De Uitnodiging

Ik hoef niet te weten hoe jij in je levensonderhoud voorziet. Wat ik graag wil weten is waar jij voor gaat en of jij het aandurft oog in oog te staan met de verlangens van je hart. Het interesseert me niet hoe oud je bent maar wel of je het aandurft voor gek te staan omwille van de Liefde, omwille van je dromen, omwille van het avontuur dat Leven heet. Het maakt me niet uit welke planeten je horoscoop beïnvloeden.

Waar het mij om gaat is of je ooit tot de kern van je verdriet bent doorgedrongen en of de verraderlijkheden en beproevingen van het leven je ontvankelijk hebben gemaakt of dat deze je hebben doen terugdeinzen en afsluiten uit angst voor nog meer pijn. Wat ik wil weten is of dat jij pijn, die van mij of van jezelf, kunt laten zijn zonder een vinger te verroeren, te laten verdwijnen of vast te houden. Ik wil weten of je vreugde kunt zijn, de mijne of de jouwe.

Of je durft te dansen vanuit je oerkracht, in totale extase van top tot teen, zonder je in te houden door op je hoede te zijn. Realistisch of rationeel te zijn, zonder je te laten afremmen door herinnering aan beperking vanuit je menselijke bestaan. Het kan me niet schelen of je verhaal waar is of niet.

Wat ik zou willen weten is of je anderen durft af te wijzen om trouw te zijn aan jezelf. Of jij het aankunt om voor verrader te worden uitgemaakt om verschoond te blijven van verraad vanuit je ziel. Geef me een bewijs van je trouw opdat ik zal weten dat je te vertrouwen bent. Ben jij in staat schoonheid te zien, ook al is niet iedere dag even mooi en is het leven zelf voor jou de bron waaruit je levenskracht kunt putten.

Kun jij leven met fouten zwakheden en kwetsbaarheid, die van jou en mij en toch aan de rand van een meer staan en luidkeels tegen het zilver van de maan roepen: 'YES' Ik hoef niet te weten waar je woont, of hoeveel geld je hebt.

Wat ik graag wil weten is of jij het kunt opbrengen om na een nacht vol wanhoop, tot in het diepst van je ziel gekwetst op te staan, en datgene te doen wat gedaan moet worden voor je kinderen. Ik hoef niet te weten wie je bent of hoe je hier gekomen bent.

Wat ik wil weten is of jij zonder terughoudendheid bereid bent met mij door het vuur te gaan. Het gaat niet om waar, wat en met wie je hebt gestudeerd. Voor mij is het van groot belang, van jou te horen welke innerlijke kracht jouw steun en toeverlaat is als al het andere om je heen is weggevallen.

Of jij alleen kunt zijn met jezelf en of jij het werkelijk goed hebt met jezelf wanneer het stil wordt, in eenzaamheid.

- Oriah Mountain Dreamer

Zo. Die komt wel binnen he :)

p1

De andere kant van Jim Carrey

De man die altijd schijnt te lachen heeft, bijna wel te verwachten, ook een andere kant. In dit korte fragment uit een interview is hij heel open en eerlijk over zijn depressieve buien en zijn kijk op de wereld. Heel inspirerend. Het geluid staat ietwat zacht, dus hij kan moeilijk te horen zijn... ik heb het volume maar gewoonweg opengegooid.

p1

Oost West...

Het bericht over ons droomhuisje impliceerde dat we rond aan het kijken zijn. Dat was ook zo. Afgelopen vrijdag zijn we gaan kijken bij een appartement in Utrecht Terwijde.

Het appartementje van onze keuze bleek uiteindelijk tegen te vallen: de slaapkamers waren veel kleiner dan we dachten en in ons 'vrije' uitzicht herrijst nu een nieuw complex waardoor je recht bij elkaar naar binnen kijkt. Er bleken nog twee andere modellen te huur te staan, waar we met een ander koppel ook een kijkje namen. Van één appartement waren we wel gecharmeerd; hoog, groot, losse kamers, vrij uitzicht over het spoor en Leidsche Rijn. Er zat geen vloer in en de wanden hadden een likje verf nodig. Eigenlijk leek het wel op ons huidige huisje, maar dan uitgebreid.

En niet te vergeten: met bad en extra studeerkamer. De buurman bleek echter al zijn vuilnis op de trap te hebben staan en het stonk er een uur in de wind. Zou hij dat vaker doen? Het doorslaggevende element was toch feit dat Utrecht Terwijde één grote bouwput blijkt te zijn; overal grote complexen en bouwkranen. Het was er ronduit triest en deprimerend.

We zouden dan wel een heerlijk - en groter - appartement bewonen, maar nergens echt fijn kunnen wandelen en fietsen. Bij thuiskomst van de bezichtiging in Terwijde viel het ons op hoe mooi het hier eigenlijk is, met de zon op alle groene bomen en grasvelden en de gezellige wijken. Stiekem is het hier heerlijk wonen. Voorzichtig piepte ik dan ook dat ik hier toch echt (nog) niet weg wil. Gelukkig denkt mijn lief er net zo over en hebben we de optie die we op het appartement genomen hebben laten verlopen.

Wat overigens wel betekent dat we in onze vakantie niet gaan verhuizen, maar heerlijk naar Zwitserland gaan met zijn tweetjes. Echt vakantie vieren. En daar heb ik eigenlijk al erg lang naartoe geleefd.

Materieel is uiteindelijk ook niet alles. En we hebben toch een lief huisje?

p1

Myst Reader

Myst Reader

Yes, gisteren bij Bol.com besteld en vandaag in huis: mijn dubbeldikke Myst boek. Wie - net zoals ik - geen genoegen kan krijgen van de Myst CD-ROM games zijn de boeken een aanrader. Ook als je de games nooit gespeeld hebt maar houdt van wat fantasy/sci-fi op z'n tijd, zijn de boeken een aanrader.

Myst-URU Live is tegenwoordig gratis te downloaden en te spelen, dus mocht je nieuwsgierig geworden zijn, bezoek dan de website van Cyan Games en waan je in een fantasierijke wereld vol lastige, maar prachtige puzzels.


p1

Dromen

Pintrest is zo'n heerlijke website. Een paar droomplaatjes voor ons mogelijke nieuwe huisje. Hoewel we erg content zijn met ons huisje van 60 m2 wordt het in sommige opzichten wel wat krapjes. Mijn lief droomt van een eigen studeerkamer, wat gezien hij promoveert ook niet echt een onnodige luxe is.

Ik droom van een bad, wat wellicht een onnodige luxe is, maar wel mijn ultieme manier om te ontspannen. Elk huis waar ik tot nu toe gewoond heb had een bad en de grootste beloning na een lange, vermoeidende dag, is voor mij toch wel om in bad te kruipen met een mooi muziekje aan en kaarsjes aan. In ons kleine plekje ontbreekt dat bad en ik betrap me er met name in de winter en herfst op dat ik niet kan wachten tot het moment dat ik weer zo'n tobbe tot mijn beschikking heb.

Dat je niet alles kunt krijgen wat je wilt is soms maar goed ook. Toch helpt het wel te weten wat je belangrijk vindt, zodat je in bij een nieuwe keuze weet waar je op kunt letten.  Dromen mag immers en wie weet kun je er in de toekomst een paar vervullen...

Eindelijk een bad...

Zen slaapkamer...

Een eigen studeerkamer voor mijn lief...

En ook een studeer alias freubelplekje voor mezelf...

Eindelijk een plekkie voor mijn yogamatje?

En als we toch bezig zijn, een openhaardje? Als is het een gelhaard...

Heerlijk, dromen via Pintrest. Mocht je ook graag een account willen, laat het dan even weten, dan kan ik je een uitnodiging sturen. Via Pintrest kun je digitale prikborden bijhouden van alles wat je mooi, leuk, interessant en/of inspirerend vindt. Erg verslavend, maar tegelijkertijd ook zeer inspirerend en een stuk handiger dan dat gedoe met plakstiften, plakboeken en prikborden.

p1

Kerken Kijken: St. Augustinus

Het is weer tijd voor 'Kerken Kijken' in Utrecht. De meeste kerken openen hun deuren voor bezoekers en geven je een kijkje in kerken die normaal voor het gewone publiek gesloten blijven. Gisteren bracht ik een pakketje terug bij ArtLease in Utrecht, vlakbij de Rembrandt bioscoop. Tussen deze gebouwen staat een enorm statig gebouw, wat iets weg heeft van een huwelijk tussen Romeinse architectuur en modern beton. Ik heb me altijd afgevraagd waar het gebouw toe diende.

Was het een staatsgebouw? Een enorm advocatenkantoor? Ik wist het niet en steeds als ik er langs liep vroeg ik het me even af, om het daarna weer te vergeten. Vandaag was het echter open en ik greep de kans aan om er eens binnen te kijken. Het gebouw bleek de St. Augustinuskerkte zijn. Toen ik naar binnen liep leek het eerst een protestantse kerk te zijn, gezien de kerk een sobere, eenvoudige uitstraling had. Toen ik echter doorliep, zag ik de uitgebreide versierselen die een katholieke kerk kenmerken.

Ik heb een paar mooie foto's kunnen nemen met mijn iPhone en deelde bovenstaande observatie met de dame die bij de ingang waakte. Dat ik even dacht in een protestantse kerk te zijn beland vond ze niet vreemd. Deze kerk bleek namelijk na de beeldenstorm gebouwd te zijn (namelijk in 1840) en daardoor een andere opbouw en uitstraling te hebben dan oudere katholieke kerken. Ik kan erg genieten van kerken, van de stilte en rust die je er voelt, van de immense pracht en ook de strenge uitstraling van de meubelen en de afbeeldingen. Er rust een stuk geschiedenis in, hoe onze voorouders opgevoed werden, waar ze in geloofden en wat ze vormden.

Die geschiedenis is o.a. in kerken goed zichtbaar. Mocht je de komende weken Utrecht bezoeken en heb je tijd om rond te slenteren, dan is een 'kerkbezoek' zeker een aanrader!

St Antonius Church - Utrecht

St Antonius Church - Utrecht

St Antonius Church - Utrecht

St Antonius Church - Utrecht

p1

Het 365 dagen project

Dat gebeurt nu altijd, dan maak ik zo'n commitment: elke dag een stukje schrijven, en loop ik na een paar dagen alweer achter. Nou ja, ook geen man (vrouw?) overboord. Toen ik gisteren plakkerig van mijn fietstocht thuiskwam van mijn werk, vond ik de nieuwe editie van FLOW Magazine op de bank. Vriendlief had het blad daar alvast voor me neergelegd, zodat ik bij thuiskomst uit mijn werk er lekker mee op de bank kon ploffen.

Na het avondeten heb ik dat ook daadwerkelijk gedaan. Er stond een leuk artikel in over '365 dagen projecten'; sommige mensen zetten een blog op door elke dag 'iets' te doen, vaak iets creatiefs. Bijvoorbeeld, elke dag een foto maken met een bepaald thema. Of elke dag een granny square haken. Elke dag een stukje schrijven kwam bij mij wel het meest dichtbij. Haken vind ik erg leuk, maar ik heb er niet elke dag zin in.

Aan de andere kant, worden dingen al gauw weer een moeten. Ik heb een haat-liefde verhouding met routine. Ik heb er behoefte aan, ik vind het prettig, maar ik kan er ergens ook niet tegen en ga er dan ontzettend tegen rebelleren. Elke dag naar hetzelfde kantoor. Iek. Elke dag hetzelfde eten. Iek. Elke dag... elke dag. Uitzondering is wellicht elke dag in hetzelfde huisje wakker worden met de liefste man die ik ken. Dat gaat niet vervelen. Maar anderzijds wil ik zo ongebonden mogelijk zijn.

Werkt natuurlijk niet altijd in mijn voordeel. Of die van mijn omgeving. Met dat in mijn gedachten zie ik de charme wel van een '365 dagen project'. Happinez Magazine kwam al eerder met '100 dagen mediteren.' Gezien ik een resultaatgericht meiske ben, zou dat juist heel erg bij me passen. Maar dan die routine he... Misschien is het perfectionisme wat me tegenhoudt. Dat zou heel goed kunnen. Misschien moet ik al genoeg elke dag op mijn werk en wil ik 's avonds met name niets routinematig doen.

Elke dinsdag naar de sportschool? Een vaste vriendinnenavond? Mij niet gezien. Toch snap ik wel dat het een houvast kan zijn, in een tijd dat het moeilijk is. Een tijd waar je misschien weinig om naar uit te kijken hebt. Een tijd waarin niets gaat zoals je wilt dat het gaat. Dan is een vast 'eigen' moment, iets wat wellicht betekenisloos is voor de rest van de wereld, maar iets heel 'eigens' en belangrijks voor jou en je inspiratie wordt. Wil je leren fotograferen? Doe het dan, elke dag. Wil je leren schrijven, doe het dan, elke dag! Zou dat het zijn? Oefening baart kunst?

Persoonlijk, vind ik het heerlijk om nieuwe dingen te leren. Een nieuw bloemetje leren haken. Een nieuwe bloglayout te maken (trots!). Een fototrip maken met mijn broertje en leren hoe sluitertijd werkt en hoe je bokeh shots maakt. Een nieuw recept leren. Maar ook, het gene wat geleerd is verder uitbouwen en zien hoe iets wat eerst heel moeilijk voor me was, me duidelijker gemakkelijker en beter afgaat. Zien hoe de kwaliteit van mijn foto's en mijn composities verbeteren, merken hoe het haken me steeds gelijkmatiger en mooier afgaat en mijn favoriete curry me steeds beter gaat smaken.

Kortom, ik kan me ergens wel vinden in het '365 dagen project'. Alleen zal bij mij het thema en de activiteit wellicht per maand (week, dag?) verschillen. Maar dat maakt voor het effect volgens mij niets uit ;) behalve wellicht voor de dagelijkse meditatie...

p1