Zin en onzin over voedsel. Ik ben er altijd geïnteresseerd in geweest. Wat is nou eigenlijk goed en wat slecht voor je? Het verschilt per mens, leer ik steeds meer, door ook me in ayurveda en voedingsmiddelen te verdiepen. Toch is het niet zo gemakkelijk. Zo had ik aangenomen dat cortisol slecht voor je is, net zoals cholesterol en chocolade. Cola ook. Eigenlijk alles met een c.
Maar toch bleek dat ook niet helemaal waar te zijn.
Cortisol is eigenlijk een ontzettend nuttig hormoon, alleen maken wij gestressde mensen er vaak teveel van aan, waardoor we onze energie uitputten en de rest van ons lichaam 'on hold' zetten. Wanneer cortisol afgegeven wordt en we in de 'fight or flight' modus komen, schakelt het lichaam over op één ding; jou zo snel mogelijk energie geven om uit een stressvolle situatie te krijgen. In de oertijd waren dat sabeltandtijgers en mamoeten. Overleven.
Nu is het de trein halen, je baas tevreden houden, en de boodschappen op tijd doen voordat je parkeermeter afloopt. Toch reageert ons lichaam op precies dezelfde manier als bij die sabeltandtijger. Door de aanmaak van cortisol krijgen alle andere activiteiten van het lichaam minder aandacht, zoals bijvoorbeeld de celvernieuwing. Ook cholesterol blijkt niet zo'n boosdoener als wel gedacht. Je celwanden zijn ervan gemaakt, net zoals hormonen en gal. Best essentieel spulletje eigenlijk, dat cholesterol. Maar er is goed cholesterol en slecht cholesterol. Die voelde je vast al aankomen.
Vet in de vorm van transvetten uit snoep, suikers en light-producten helpt je lichaam naar de maan, maar goede vetten en cholesterol uit bijvoorbeeld
eigeel van een kippeneitje, is juist een bouwstof voor je lichaam.
Dit soort interessante informatie haal ik van synch.nl, waar Xenia Bakker er interessante artikelen over geschreven heeft.
Zo schreef ze ook een artikel over mensen met een lage bloeddruk, waar ik wel eens mee kamp. Ik hoor altijd alleen maar 'hoge bloeddruk en diabetes' dus mijd ik wantrouwig het keukenzout. Wat blijkt nou, je cellen hebben zowel kalium (groene groente) als natrium nodig. De cel gaat eerder stuk als hij zijn natrium niet kwijt kan en onvoldoende kalium krijgt. Een disbalans zorgt voor vermoeidheid. Ook je bloeddruk wordt bepaald door het evenwicht tussen kalium en natrium. Dus een beetje natrium (in de vorm van zout, voor mij het liefst zeezout) is juist prima wanneer je een te lage bloeddruk hebt. Die kun je herkennen aan futloosheid en duizeligheid, vlekken voor je ogen bij het opstaan. Maar het liefst natuurlijk, aan de bloeddrukmeter. Ik kook eigenlijk behoorlijk op gevoel, en begrijp nu mijn tendens om soms ineens naar het zeezout te grijpen, als ik voel dat ik het nodig heb.
In haar artikel vond ik ook een interessante opmerking over ons lymfesysteem;
'Het hart pompt het bloed door onze aderen. Bloeddruk stuwt het bloed van de kleinste adertjes tot diep in al het vlees en de organen. Daar kunnen, door het drukverschil binnen en buiten lichaamscellen, voedingsstoffen met de cel worden uitgewisseld. Mineralen en vitaminen erin, afvalstoffen eruit.
De afvalstoffen sijpelen vervolgens het weefsel uit en komen in het lymfesysteem, het tweede vaatstelsel in ons lichaam. Het lymfesysteem heeft geen hart dat de vloeistof rondpompt, het spoelt rond omdat we ons bewegen en –vooral- als we ons uitrekken. Een wandeling maken en je eens lekker uitrekken en gapen zijn dan ook gezond voor een mens.'
Deze informatie geeft me een vernieuwde kijk op mijn nieuwe liefdesrelatie met yoga. Natuurlijk, als ik me niet prettig voel in mijn lichaam doordat ik weinig energie heb omdat mijn lymfesysteem in de war is en mijn cortisol huishouding af en toe overuren draait, is uitrekken en strekken een ware weldaad voor mijn lichaam, wat nu ook nog eens wetenschappelijk ondersteund wordt. Vind het dan ook niet vreemd dat ik er geen genoeg van kan krijgen. Daarnaast is het ook ontspanning, en wat een hyperactief lichaam nodig heeft, is rust. Zen, mindfullness, mediatie, wandelen, onthaasten... en yoga is daar natuurlijk prima bij.
Langzaam aan leer ik wat goed is voor mijn eigen lichaam, door me te verdiepen in dit soort artikelen. Ik lees veel over Ayurveda, en alhoewel het een studie is die 2000 jaar oud is en nog steeds wordt gebruikt, vind ik niet alle kanten van Ayurveda aan te bevelen. Uiteindelijk geloof ik in een gezonde mix tussen wetenschap, (aloude)voedingsleren en gezond verstand & gevoel. Vaak vraagt je lichaam namelijk ook wel naar de juiste dingen, we zijn er alleen behoorlijk doof voor geworden.
En ergens weet je het wel. Toch? Meer fruit, groente, noten, natuurlijk. Maar het is zo saai, denken we dan. Er is zoveel lekkers te kiezen dat het bijna lastiger lijkt om ‘puur’ dan bewerkt te eten. Dat vind ik nog steeds een vreemde gedachte, als ik door de supermarkt loop en denk ‘ja ik heb nu geen zin in die poespas van groente klaarmaken, doe mij maar wat ‘makkelijks’.’ Terwijl al het 'makkelijks' juist bewerkt is en vol met rommel zit.
Toch ben ik benieuwd naar het effect van meer op deze manier te gaan eten. Normaal drinken Jurr en ik graag een rood wijntje bij het eten, maar dat hebben we gisteren niet gedaan. Gek genoeg hebben we allebei rustiger geslapen en zijn we uitgeruster wakker geworden. Ik vind het wel tijd worden voor een experiment.
Mocht je interesse hebben dan raad ik zeker de artikelen van Xenia (mooie naam trouwens, mijn nieuwe voedselwarrior) aan; je kunt ze hier lezen;
