Zuinig leven. Een onderwerp dat al in veel vorige berichten voorbij gekomen is. Het is niet persee door de crisis dat ik daar nu extra aandacht aan besteed - ik ben altijd voorzichtig met geld geweest - maar gezien ik de afgelopen maanden even geen werk had, is mijn relatie met geld weer op scherp gezet. En dat is niet verkeerd. Een paar jaar geleden alweer, werkte ik in de IT bij een bank. Daar verdiende ik ruim voldoende, ik hoefde dan ook niet echt na te denken over waar ik mijn geld aan uitgaf. Ik kon alles doen wat ik wilde én daarbij ook nog eens sparen. Geen slecht leventje. Vandaar dat mijn China reis ook qua financiën geen moeilijke beslissing was: het kon er vanaf, en ik had er genoeg geld voor opzij kunnen leggen.

Mijn tweede baan verdiende ook niet slecht. Sparen ging iets slechter, ik woonde inmiddels samen en liet geen kans onbenut om leuke dingen met mijn lief te doen. Plus de verbouwing in ons huis, en de aanschaf van wat nodige spullen om te zorgen dat het nieuw ontstane huisje echt ‘ons huis’ zou worden. Geld staat voor mij in relatie tot een dienst, een beloning voor gedane arbeid. Door de jaren heen ben ik gaan kijken wat ik financieel daadwerkelijk nodig heb om te leven en hoeveel bestedingsruimte ik zou moeten hebben om mijn dromen waar te maken. Geld maakt je dromen niet waar, maar geeft je wel de ruimte om ze na te leven, helemaal als reizen je hobby is.

De paar maanden zonder inkomen hebben me veel bewuster gemaakt van mijn uitgaven. Een bekertje Starbucks, een broodje bij de HEMA of bij de V&D, doordat ik mijn spaargeld moest gebruiken om die maanden te overbruggen, kreeg ik steeds meer gevoel bij wat ik uitgaf. Begrijp me niet verkeerd, ik wil LEUK leven, dus zeker niet besparen op de LEUKE dingen. Lekker een wijntje drinken, met vriendinnen op stap, natuurlijk! Er zijn echter wel manieren om dat op een slimme en bewuste manier te doen. Zo hebben vriendin G. en ik een ritueel: samen door het bos wandelen en aan het eind een kopje koffie bij een bruin café in het dorp doen. Kost weinig, maar voor ons gevoel zijn we er echt even uit geweest, even los van alles en hebben we natuurlijk weer lekker bij kunnen kletsen.

Met vriendinnen S. en L. komt het regelmatig voor dat we er een haakprojectje bij pakken onder het kletsen.  En wat is nu lekkerder, als het weer het toelaat, om in het bos te genieten van een zelf meegebrachte fles fijn, wat olijfjes en stokbrood met vrienden? Plezier maken hoeft niet duur te zijn, en daarbij heb je – naast geld – vooral tijd nodig om plezier te maken. Met een fulltime – vaak inspannende – baan, hobby's, kinderen en een hypotheek is het vaak moeilijk om geld in te leveren om er tijd voor terug te krijgen. En soms komen mensen daar helaas voor hun gevoel te laat achter, ze hebben allerhande financiële verplichtingen, en kunnen moeilijk een stap terug doen om daar gewilde tijd voor terug te krijgen.

Nu ik voor mezelf werk heb ik meer gevoel gekregen bij wat elk uur me kost en opbrengt. Eerst voelde dat negatief, als een beknelling, om zo met inkomsten en uitgaven bezig te zijn. Gaandeweg ervaar ik het als bevrijding, omdat ik nu veel preciezer weet hoe mijn uitgaven werken en hoe ik mijn werk- en privétijd in wil delen. Zo zijn de uren die ik niet werk voor mezelf wellicht duur, zo zou je het kunnen zien. Je kunt het ook zien dat ik voldoende werk om goed van te leven en zo tijd over houd om ook andere dingen te doen naast het werk. De cursus NLP die ik nu volg via mijn telefoon zou je als persoonlijke ontwikkeling kunnen zien, en ik beluister deze gewoon tijdens mijn reistijd. Zo zijn er allerlei manieren om je tijd zelf in te delen en toch te werken, te studeren, te ontspannen en tijd voor familie en vrienden over te houden.

Geld is nu ook meer een ruilmiddel voor me geworden dan 'een beloning die ik van een baas' krijg. Het is veel tastbaarder. Ik ben dan geen zelfstandige geworden om de recessie, want het is niet zo dat ik geen baan kon vinden. Het is ook niet mijn doel om er rijk van te worden. Het is mijn doel om een goed leven te leiden, waarbij ik de dingen doe – zowel in werk als privé - die voor mij belangrijk zijn én dat daarbij voor een inkomen zorg dat bij mijn wensen past. Het lijkt bijna een communistische, of meer socialistische, visie, werken naar behoefte. Maar dan op een gezonde manier, althans, dat geloof ik zelf.

Vandaag ben ik heen en weer naar Haarlem geweest, ik doe alles met het openbaar vervoer, en heb toen het boekje 'Leven van 1 euro per dag' van Kath Kelly opgepikt bij de Bruna. Het deed me denken aan de actie van mensen die een jaar geen kleding wilden kopen. Het is een vermakelijk en interessant verhaal over een Britse lerares die probeert een jaar lang op één euro per dag te leven. (lees hier een interview met haar) De manieren waarop ze dat probeert te doen zijn inspirerend om te lezen. Eerlijk is eerlijk, je hebt er een portie lef voor nodig om te liften naar Frankrijk, en allerhande vreemden om gunsten te vragen en nieuwe initatieven op te starten, maar uit alle pagina’s proef je dat ze leeft. Dat ze beleefd. En dat ze de onzekerheid omarmt die het leven eigenlijk is. En juist dat is een verrijking, een kunst die ik graag wil leren.

In de laatste editie van Flow stond in een artikel dat mensen vaak zelfs gelukkiger schijnen te worden van minder geld. Ze zijn tevredener met wat ze hebben, waarderen hun vrienden en familie en zijn bewust van de goede dingen in hun leven.  Ze realiseren zich steeds meer dat hun zekerheden in het leven maar betrekkelijk zijn, en dat het verstandiger is om te vertrouwen, dan om naar zekerheid te zoeken.

Nu ben ik niet van plan om ontzettend zuinig aan te gaan doen, maar ik wil mijn geld uitgeven aan de dingen die er werkelijk voor mij toedoen. Zo wil ik mijn broer die nu zijn masteronderzoek in Toronto doet, graag opzoeken. Dat kost best wat, een ticket Canada en drie weken hotel. Maar daar spaar ik graag voor. En dan bezuinig ik op de dingen waarbij dat kan. Een soort ‘vriendjes worden met mijn cashflow’. Eerder wilde ik zo min mogelijk naar mijn geld omkijken, als er maar genoeg opstond. Genoeg geld was zekerheid. Een grote spaarpot, en nooit rood staan. Nu zit daar veel meer risico’s in en moet ik soms eerst investeren voordat ik ontvang. Ik heb bancaire apps op mijn iPhone gezet met als doel daar nu wel ‘volwassen’ mee om te gaan en verantwoordelijk te worden voor die centjes. Bewust van mijn cashflow te worden en wat-ie voor me betekent.

Misschien is dat het thema van dit jaar wel voor me: bewust leven. Daar hoort bewust uitgeven bij. En bewust ondernemen. Ik zal eerder een jurkje voor 10 euro bij de H&M kopen dan een e-reader waar ik al een tijdje over na aan het denken ben (omdat dat in één keer zo’n smak geld is). Laat ik nu die jurkjes eens zitten, mijn klerenkast is toch al goed gevuld. Bewust blijven, soms jezelf even inhouden geeft vaak ruimte aan creatieve ideëen, en het maakt grotere dromen mogelijk. Plus, je krijgt ook nog eens een gevoel van beloning als jouw alternatieve weg gelukt is.

Wat zijn jouw dromen? En wat staat er voor jou in de weg om die te bereiken? Denk eens buiten de lijnen. Zijn er manieren om ze toch te verwezenlijken? En welke hulp heb je daarbij nodig?