Literatuur als vermaak

'...Ik vroeg haar hoe zij denkt over de rol van de literatuur in dictaturen en democratieën. In dictaturen, zegt Nafisi, wordt publieke bewegingsvrijheid van mensen afgenomen, en daardoor wordt de literatuur (zowel het schrijven als het lezen) een verzetsinstrument, waardoor mensen toch met elkaar verbonden blijven. Dat gold vroeger bijvoorbeeld ook voor Oost-Europese literatuur, maar eveneens voor muziekvormen als jazz. In democratieën mogen mensen in principe lezen wat zij willen en luisteren naar wat zij willen horen.

Daar staat tegenover dat volgens haar tegenwoordig alle literatuur in het westen gecommercialiseerd (‘vermarkt’) wordt: de gedachten (of het boek) van iemand zijn niet interessant om wat ze zijn, maar om wat ze opbrengen. Het gaat alleen maar om ‘vermaak’ voorzover dat geld oplevert. Tegenwoordig proberen ook journalisten en politici te acteren en ons te vermaken. Ook van Obama wordt een superster gemaakt, waarbij we ons meer richten op hoe hij leeft en eet, en nauwelijks op de wereldproblemen waar hij mee te maken heeft en op de visies die hij heeft. Daarbij vergeten we dat beschaving gebaseerd is op visie en gedachtevorming en niet op geld en ‘instant success’...'

- uit een interview met Azar Nafisi (schrijfster van o.a. 'Lolita lezen in Teheran.'