Goh, het eerste weekje in mijn nieuwe huis zit erop. Er is nog volop te doen. Gordijnen uit te zoeken, schilderijtjes op te hangen, en met name in de isolatie zit voldoende werk. Maar, mijn bank staat ondertussen, dus bij thuiskomst kan ik heerlijk neerploffen.

Na een paar daagjes bijkomen werd het tijd om eens de winkels in te snuffelen. Gezien vriend M. altijd zijn boodschappen doet in de Bilt, mocht ik mee carpoolen om van zijn kofferbak gebruik te maken (voor de boodschappen natuurlijk). Hij is een vervente bezoeker van de Dirk supermarkten. Dus ik mee. Natuurlijk. Wat kleine boodschapjes gedaan.

Ik had nog een nieuwe conditioner nodig (cremespoeling voor mijn haar) en dacht dat ik, met de huidige financiën, wel even af kon wijken van mijn biologisch/ecologisch/fair trade voorkeur. Nieuwsgierig trok ik de dop open van een goedkope Herbal Essence fles. Benieuwd naar de geur snoof ik flink. Om meteen een dikke klodder van het spul in mijn neus te krijgen. Gatver. Bleek dat terwijl ik kneep om de geur te kunnen ruiken, een klodder naar boven was gesprongen. Een van de Dirk-kerels liep net langs, en lag volledig in een deuk. Fijn zulke medestanders. Ik riep naar hem "pas erop kerel, lach me niet uit!". Waardoor hij na een kwartier terugkwam met de mededeling dat hij uitgelachen was, en of ik nog een papiertje wilde. Na mijn trots opzij gezet te hebben wilde ik dat wel. Cremespoeling in je neus is behoorlijk goor, kan ik je vertellen.

Na mijn cremespoeling avontuur bij de Dirk liet ik M. weten dat ik echt nog even naar de Groene Winkel moest. Gezien hij nog kip moest kopen bij de AH en ik daar als vega sowieso niets mee van doen heb, besloot ik zelf richting de Groene Winkel te gaan. Eerst even in de Wereldwinkel spieken, die hebben ze hier ook! In de Groene Winkel werd ik getracteerd op een heerlijke vega schotel met curry en kokos, zodat ik naast mijn felbegeerde bio cremespoeling (die bij de ruiktest NIET in mijn neus spoot) ook een blikje bio kokosmelk mee naar huis nam. Heerlijk voor in de curry! Ook meteen mijn biologische maandverband en tampons meegenomen, dan ben ik de komende tijd weer voorzien. (in de normale versies zit namelijk een hele hoop bleek, niet zo fijn voor je edele delen in mijn optiek.)

We zijn de woonboulevards nog even afgeweest, waar we natuurlijk door iedereen als stel werden aangezien, waar we wel om moesten lachen. Ik wilde gordijnen uitzoeken, maar werd moe van mezelf en de keuzes, en besloot die nog even uit te stellen. Wel het befaamde Molgar bankje gehaald bij IKEA, voor in de badkamer. Het bleek bij thuiskomst net iets te groot te zijn, dus sloopte ik de stootnopjes eraf. Het paste met een paar millimeter nog niet onder de sifon. Toen maar brute kracht gebruikt. En je raadt het al, nu staattie wel.

Het huis raakt hoe langer hoe meer af. Volgende week zaterdag wordt als het goed is mijn tafel afgeleverd. Dan nog de gordijnen ophangen en dan ben ik een heel end. Dan ga ik voor het voorjaar mijn balkon lekker in het zonnetje zetten, met bloembakken en gezellige plantjes. Langzaam krijgt alles een plekje, en dan kan ik eindelijk weer lekker relaxed lezen op de bank. Tot die tijd is het lastig om rust in mijn kont te hebben. Het is toch een hele tour om alles alleen te doen. Maar zoals ik al zei, krijg ik zoveel hulp, dat ik me echt gezegend voel. Vriendin A. blijkt aan de overkant te wonen, alle tijd en zin te hebben om leuke dingen te doen, en een klein tvtje voor me over te hebben. Er wordt wel fantastisch voor mij gezorgd hoor! Afijn, ik ga mijn banden eens proberen op te pompen.

Overigens voor de vrouwelijke eco-soldaten, is dit cluppie wel leuk. Het Stoere Vrouwen koopleger, waar je ecologisch, biologisch en eerlijke spulletjes kopen kunt. Ik heb me al bij het Utrecht regiment aangesloten. Kom ik toch nog eens in het leger. Leuk voor de inspiratie. Zo was ik de wasnoot alweer vergeten, die ik heel graag eens wil uitproberen. Toch ben ik eigenlijk best goed bezig met biologisch en vega eten, en heb in elke lamp een spaarlamp gedraaid.

Voor cosmetica en verwennerij is LieverNatuurlijk.nl een erg fijne site. Zo werd ik immer al genadeloos afgestraft voor het bijna kopen van een 'normale' fles cremespoeling met allerlei rotzooi erin. Dan toch liever natuurlijk.

Alweer mijn derde dagje in mijn huisje. Met het schaamrood op mijn kaken moet ik toegeven dat ik vandaag al voor de tweede keer Chinees eet. Afhaal. Vriend M. kwam gisteren eens polshoogte nemen in mijn huisje en gezien ik weinig in huis had werd het Chinees. Gezien je gewoonweg altijd teveel haalt bij de Chinees, werd het vandaag dus wederom Chinees.

Maargoed, eten is eten en het smaakt goed. Voor de goede smaak heb ik Enya aangezet en een heerlijke pot groene thee gemaakt, het meest gezonde van de hele maaltijd. Ik zit weer op mijn kussentje wanneer ik dit typ en kan eerlijk gezegd niet wachten tot mijn bank straks afgeleverd wordt. Dan kan ik bij thuiskomst heerlijk neerploffen!

Ik heb het balkonnetje bij thuiskomst al lichtelijk opgeknapt. Even al die gezellige kitscherige plastic bosjes druiven en kersen die de vorige bewoonster opgehangen had weggehaald. Het is lief bedoeld, maar niet geheel mijn ding. Arbeid aan het huisje maakt het meer "van jou". Ook zijn er een aantal tochtige plekken in huis, in woon en slaapkamer, die ik graag wat dicht wil gaan maken. Eens kijken hoe handig ik werkelijk ben. Voor de deur kan nog eens een gordijn komen.

Ik besef me wel dat ik nog lang niet klaar ben en juist net begin. Maar dat hoort er allemaal bij. Het is wel wennen dat ik de meeste dingen in mijn eentje moet regelen, maar ik heb zulke fijne vrienden en familie, dat ik me daar nauwelijks druk om kan maken. Iedereen is zo lief en behulpzaam! Mijn halve inboedel is gewoonweg gedoneerd! Hoe kan ik daar nou niet ontroerd en gelukkig van raken? Het besef wordt groter als ik de oude agenda van de vorige bewoonster vindt. Die heeft ze achtergelaten voor me als planner.

Gezien zij een vrome vrouw is staat de planner dan ook bol van de kreten als "heb u naasten lief". Wat me opviel, is dat er voor elke week een blokje staat met; voor wie te bidden; waarvoor te danken; wat god me gegeven heeft e.d. Voor de grap vulde ik het in. En ik bedacht me dat het inderdaad werkelijk zo is. Dat denken aan waarvoor we dankbaar mogen zijn een krachtige bezwering is. We leven ons leven doordat anderen ons dingen geven en gunnen. Niets is werkelijk "verkregen" door onszelf. Enkel door een goed mens te zijn, ontvangen we wat we ontvangen. We get what we deserve, so to speak. Mijn filosofieleraar zei ooit dat je vrijheid nooit kunt nemen, enkel kunt geven. (moet je nagaan, nog niet eens overleden en hij wordt nu al gequote.)

Heel mijn leven ben ik mensen dankbaar, maar het is met name zichtbaar in de materie van mijn huisje, dat door de inspanningen en donaties van velen, tot stand heeft kunnen komen. Wonderlijk is dat. Iets om dankbaar voor te zijn. Ontzettend dankbaar.

Na ze uitvoerig bedankt te hebben gingen mijn helpers stuk voor stuk naar huis. Mijn moeder bleef nog een tijdje om te helpen. Nog even het bed opmaken, de keuken nog even inrichten, de laatste vuilniszakken vullen. Nog een kopje koffie samen. En toen kwam toch het moment. Ze ging weer naar huis. Wat nu niet langer mijn "thuis" meer is. Heel gek gevoel.

Ik liep met haar mee naar buiten om de vuilniszakken weg te gooien. Na wat knuffelen zwaaide ik haar uit. Toen ik eenmaal weer binnen was voelde het vreemd. Ik dacht even dat ik me meteen heel eenzaam zou voelen. Maar dat is gelukkig nog niet zo. Ik heb dit lekkere maaltje bereid uit mijn nieuwe pannen, en heel zen, aan mijn salontafeltje op mijn meditatiekussentje opgepeuzeld. Ik heb immers nog geen eettafel.

Het is even wennen, maar het voelt heel goed. Ik ben heel benieuwd hoe ik vanavond zal slapen, en ook hoe ik me voel als ik morgen opsta, in mijn nieuwe huis. Nu ga ik in ieder geval lekker een film kijken, in mijn superdeluxe tuinstoel.

Aaaah! Vandaag ga ik echt verhuizen. Kasten, mijn bed etc worden allemaal straks ingeladen in onze boedelbak. Ieks! Ik ben zo benieuwd. Wel een mooie dag, Valentijnsdag, om een nieuwe woning te betrekken. Ik wens jullie dan ook een hele fijne Valentijnsdag en hoop dat je de dag romantischer doorbrengt dan ik. De enige romance die ik vandaag mee zal maken is dat mijn meubilair en ik, veel closer met elkaar worden.... Happy Valentine!

Het zijn de laatste weken behoorlijk drukke weken, maar dat was jullie vast al duidelijk. De eerste dagen gewoon braaf werken en thuis op de bank ploffen met een aflevering McLeod's Daughers. Mijn doorsnee avond ziet er nu uit als eten - douchen/omkleden - serie kijken met kop thee en dan het bed in.

Donderdagavond echter, vertrok ik weer eens naar Amsterdam. Dit keer niet om Rigpa, maar sprak af met vriendin en oud-collega Nathalie, om samen naar de Ruiterkade in Amsterdam te vertrekken. Daar vond namelijk, op een grote boot, het OSIRIS eindfeest plaats. Ik heb in de zomer bij de ABN AMRO meegewerkt aan het OSIRIS programma, en gezien het programma succesvol afgesloten is, vond de stuurgroep/business het wel tijd voor een feestje. En een feestje was het zeker.

In het begin moesten we allemaal een beetje opstarten, maar het bleek ontzettend gezellig. Natuurlijk wat oud collega's gezien en lekker wat gegeten. Het was allemaal fantastisch georganiseerd. Het eten in buffetvorm was geweldig, we mochten drinken wat we wilden, er was een DJ (die helaas niet zo'n geweldige muziek smaak had), een wiskeyproeverij, een casino en een historische fotograaf. Nathalie, L. en ik hebben daar nog een hele leuke foto laten maken.

Uiteindelijk gingen we met een man of 20 nog uit in Amsterdam, in cafe Casablanca. Schijnt een karaoke cafe, we hebben bijna allemaal wel op het podium gestaan. Onze groep was een leuke mix van externen (waaronder ik) ABN-ers en mensen van Stater. Het was erg gezellig. Helaas had ik mijn mooiste hakken aan en was aan het eind van de avond ook geheel kapot, ik kon zowat niet meer op mijn benen staan.

Gezien het feit van mijn zere voeten hebben we de uitnodiging voor het volgend cafe afgeslaan en ben ik met Nathalie naar het station gestrompeld. Het was toen inmiddels ook al kwart over 3. Uiteindelijk was ik om 5 uur thuis. 1,5 uur slapen, want 6.30 ging mijn wekker weer en was ik om 8.45 alweer op het werk. Ik hoef niet te vertellen dat ik er niet al te best bijzat. Ik heb de hele dag een cursus z/OS gehad (mainframe IBM) en ik sukkelde nog wel eens beetje weg. Gelukkig had ik mijn collega's al op de hoogte gesteld. Hilarisch genoeg, wanneer ik wegsukkelde, sloeg een collega even subtiel met zijn hand op de tafel of liet zijn voet hard neerkomen op de vloer. Waarop de knikkebollende ik als een ruk overeind schoot en mijn ogen weer een tijdje open kon houden. Tot ik weer wegsukkelde... maar gelukkig is veel info toch goed binnen gekomen.

Ik heb vrijdagavond Rigpa door bovenstaande toch maar overgeslagen, je hoefde mij maar ergens neer te zetten en ik viel al bijna in slaap. Natuurlijk hebben we vandaag, op zaterdag, weer flink geklust. Het wordt zo mooi! Er zit al labrisering om de vensterbank heen, de kozijnen zijn gedaan, de hal is gedaan, mijn vader heeft het internet en mijn telefoon aangesloten. Alles doet het. De plek waar de koelkast stond heb ik nog schoongemaakt, gatver wat was dat smerig zeg. 12 jaar stof en etensresten. Ik zal jullie de details besparen.

Morgen gaan we de laaste schildersklusjes doen en schoonmaken. Het begint langer of meer een echt huis te worden. Mijn huis. Al wordt het natuurlijk in mijn huidige "thuis" steeds leger. Ik merkte dat vooral toen ik vandaag mijn kamer inliep en de lamp aan wilde doen. Het bleef donker. Ik had de lamp al meegenomen naar mijn nieuwe huis. Kleren op de stoel, oh nee, toch maar het bed. De stoel staat er ook al. Zoiets is altijd tweeledig, maar ik heb er alle vertrouwen in, dat wanneer al mijn spulletjes er staan, het straks ook echt mijn huis is. Nu eerst maar eens een douche, en nog een afleverinkje McLeod's Daughters. Heerlijk.